تا کی تبعیض؟ تا کی صبر؟

مسخرس ن؟ من دارم تو خونه میپوسم مث دیوونه ها شدم ولی بردار گرام قصد رفتن ب اردو داره... این وسط چیزی ب اسم درک وجود نداره از طرف پدر و مادر... و این کاملا نمایانگره همه چیزههههه چرا وقتی کوچیک تر از منه بازم ازاد تر از منه؟ چون پسره؟ چرا؟ مگه دخترا چشونه؟ جنسیت؟ کی حرف از جنسیت میزنه اصن؟ مگه عصرتکنلوژی نیس؟ مگه عصر پیشرفت نبوغ نیس؟ تا کی باید یمشت مزخرف و قبول کنیم تو زندگیمون؟ تا کی؟ من بارها ابراز کردم ک نیاز ب یکم حضور توی اجتماع دارم..