آدمای حال خوب کن زندگی..

چهارم ابتدایی و توی مدرسه دیگه ای گذروندم، با یکی ب اسم فاطمه اشنا شدم.. فقط میدونم با بقیه خیلی فرق داشت و یادمه عاشق کره و زبان کره ای بود... حس خوبی بهم میداد چون همیشه با امید و نشاط بود، در عین حال ساکت و دور از جمع پیداش میکردیم... حالا خیلی سال از اونموقع گذشته و من هنوز بیادشم هرچند صمیمی نبودیم ولی خب برام درحد یک دوست معمولیه خوب بود. بخاطرهمینه فراموشش نکردم و این عجیبه... یادمه اولین جمله کره ای ک بهم یاد داد این بود:안녕하세요 언니.